Demidowski, Lucjan

Ur. 1946, Krzeszów Górny; mieszka w Motyczu k./Lublina.

Artysta, fotografik. Od 1971 członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Fotografia czarno-biała w klasycznej technice bromo-srebrowej stała się od początku jego twórczości świadomie praktykowanym medium. Wystawa Autoportret w BWA Lublin 1971. W 1972 laureat pierwszej Lubelskiej Nagrody Plastycznej za najciekawszą propozycję artystyczną roku. Począwszy od l. 70. prace artysty wskazują, że obszarem jego zainteresowań jest rzeczywistość fotografowana i rzeczywistość obrazu  fotograficznego (cykl „1:1”, 1974), badana, w kolejnych okresach twórczości, w aspekcie iluzoryczności obrazu i prowokowania pytań o prawdę obrazu rzeczywistości i iluzję: Rzeczywiste-pozorne (1973, 2010), Lustra (1990), Obrazy iluzoryczne (1995-2010). Udział w sympozjach sztuki nowych mediów wraz z artystami Warsztatu Formy Filmowej, m.in.: V Biennale Form Przestrzennych, Kino-Laboratorium  Galeria L Elbląg 1973. Udział w wystawach fotografii eksperymentalnej, m.in.: Fotografowie poszukujący, Kolonia, Meksyk, Tokio, 1972/73; Polska fotografia intermedialna lat 80-tych, Poznań 1988. W 2008 zaproszony do przeglądowej wystawy Polska Fotografia XX w. w Muzeum  Czartoryskich w Krakowie, w 2010 uczestnik wystawy Konceptualizm- media podczas międzynarodowej wystawy Focus Łódź Biennale, w 2012 brał udział w wystawie Meta-sztuka – konceptualizacje, prezentującej dzieła nurtu neoawangardy z kolekcji Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Galerii Labirynt i zbiorów prywatnych.
[opr.: J.M.]