Mosso, Leonardo

Ur. 1926, Turyn we Włoszech, gdzie mieszka.

Architekt i artysta sztuk wizualnych. Był współpracownikiem i partnerem Alvara Aalto, wykładał w kilku europejskich uniwersytetach, włączając Politechnikę w Turynie, (TU) Uniwersytet Techniczny w Berlinie i Fridericana University w Karlsruhe. Od lat 60-tych rozwijał swoją Teorię semiotyczno strukturalnego projektowenia, a w latach 1967-1970 pracował nad cybernetycznym systemem planowania przestrzennego i nad konrtolą form zespolonych (dla Narodowej Rady nad Badaniami CNR). Centralnym zagadnieniem podejmowanym przez Mosso w badaniach w sztuce i architekturze jest koncepcja „struktury” na polu konstrukcji. Ta teoria została zastosowana w wielu ważnych pracach, takich jak projekt rekonstrukcji centrum Turynu i miasta Bussana Vechia, San Lanfranco,satelickiego miasta Pavii (we współpracy z Alvarem Aalto), w „Kaplicy  Zgromadzenia Artystów”, w “Red Cloud” w  Palazzo Carignano w Turynie i w wielu innych dziełach w muzeach europejskich i w publicznych przestrzeniach: w Kunsthalle Darmstadt, w Osthaus Museum w Hadze, w Quadrat Museum w Bottrop, w Zeil Gallerie we Franktfurcie, w Zeche Zollverein w Essen, w Ernst Abbe Hochhaus w Jenie i w Muzeum Sztuki w Łodzi. Od l. 90. XX w.  Mosso rozwijał nowy system “struktury światła” w wielu budynkach publicznych, takich jak: Ministerstwo Obrony w Bonn-Hardgerg w Niemczech, w centrum Vlissingen w Niderlandach, w centrum Karlsruhe i w Erfurcie oraz wzdłuż rzeki Men we Frankfurcie, w palladium klasztoru “Le Zitelle” w Wenecji, w Meistersingerhalle w Norymberdze, w kościele św.Pawła w Brandenburgu, w hali sportowej na arenie artystów w Berlinie i w historycznym centrum Turynu.
[opr.: J.M.]