Przybylak, Jadwiga

Ur. 1929; Warszawa, mieszka w USA, w Nowym Jorku.

Artystka sztuki konceptualnej, swoje wypowiedzi twórcze formułuje w obszarze fotografii i wideo. Studia na Wydziale Politechniki Warszawskiej. Członkini ZPAF. Na jednej z pierwszych swoich wystaw 100 x siatka w 1969 zarysował się jej kierunek twórczy oparty na badaniu możliwości kreacyjnych fotografii. Artystka zaprezentowała wówczas „sto widoków tego samego przedmiotu, pogrupowanych w zestawy o różnym charakterze”. Kolejny cykl prac, na które składały się fragmenty fotografii twarzy ujętych pod tym samym kątem i zestawionych w nową całość przedstawiony został na wystawie Fotografowie poszukujący w 1971 w Warszawie , a następnie w miastach Europy oraz w Tokio, Meksyku i w Nowym Jorku. Od 1977 artystka podejmowała analizę obrazu zarejestrowanego na materiale fotograficznym i kreowaniu nowej rzeczywistości medialnej, różniącej się od zastanej. Ze zdjęć grupowych wyodrębniała poszczególne osoby, aby je przyporządkować nowej sytuacji fotograficznej, wykazując względność obrazu i rzeczywistości. W serii fotografii wykonanych podczas pleneru w Osiekach w 1979, artystka dokonywała ingerencji w zastaną sytuacje fotografii grupowej. Zmieniała naturalne a nadawała nowe porządki i tworzyła nowe sytuacje w pracach:. Wieliczka, Szkoła, Manifestacja i innych, które wystawiane były, m.in. w Małej Galerii w Warszawie  oraz na wystawie Fotografia Polska 1839-1979 w Nowym Jorku, Chicago, Londynie i w Paryżu. Prowadziła wieloletnią współpracę artystyczną z Januszem Bąkowskim, a także współpracowała z Krzysztofem Wodiczko.
[opr.: J.M.]