Sarenco

Właśc. Isaia Mabellini, pseudonim Sarenco.
Ur.1945, Vobarno, Brescia-Włochy; mieszka w Veronie we Włoszech i w Malindi w Kenii (od l. 80. XX w.).

Poeta, muzyk, malarz, ekspert w dziedzinie grafiki. Artysta poezji wizualnej. Od 1963 wykazuje aktywność w obszarze poezji wizualnej nawiązując kontakty z artystami florenckiej Grupy 70. Członek ruchu Poesia Visiva i grupy artystycznej Logomotives (1963-1983), założyciel pism: „Lotta Poetica” (1971), „Poesia Visiva” i „Sarenco’s”. Związany z pismem artystycznym „Factotum Art” (1977). Artysta uważa, że język ustanawia nowy porządek i nową świadomość czasu i historii, a poezja wykracza poza sztukę, poza granice czasu i przestrzeni. W swojej sztuce wykorzystuje teksty i obrazy z obszaru mediów i komunikacji, częstokroć z obecnością ostrego komentarza,  włączając ją tym samym w nurt wypowiedzi polityczno-kulturowej. Kurator wielu wystaw poświęconych poezji wizualnej i poezji konkretnej, m.in.: Poesia visiva: 1963-19885 maestri: Ugo Carrega, Stelio Maria Martini, Eugenio Miccini, Lamberto Pignotti, Sarenco w Veronie w 1988, Poesia totale 1897-1997: Z Kostki Wytrzymałości Poesia Visuale w Mantui w  1998. Sarenco miał udział w tworzeniu Denza Archiwum Brescii i był kuratorem pierwszej wystawy kolekcji poezji wizualnej, która odbyła się w 1970. Artysta eksperymentował w obszarze wideo i dźwięku, montażu kolażowego bez cech wyraźnej narracji, do którego włączał sceny pochodzące z różnych materiałów źródłowych o różnej tematyce. Autor scenariuszy filmowych, pierwszy powstał w 1968, zrealizowany w 1984 i zaprezentowany w 1985 na Festiwalu Filmowym w Wenecji. Następnie powstały: Czekając na III Wojnę  Światową w 1985, Zapraszamy do kina w 1987, Pagana w 1988, Safari 1990 i Performance w 1993.
[opr.: J.M.]