Wiśniewski, Anastazy B.

Ur. 1943; zm. 2012,  Bydgoszcz.

Studia w PWSSP we Wrocławiu, dyplom w 1968. Artysta nurtu sztuki konceptualnej, autor koncepcji sztuki powspółczesnej. Zajmował się poezją wizualną, teorią autorskiego programu sztuki TapeArt.  W l. 70 XX w. współpracował z Galerią El w Elblągu (z Gerardem Blumem-Kwiatkowskim). Twórca (wraz z Leszkiem Przyjemskim) Galerii przytakującej Tak i Galerii Kontestującej Nie (1970). W ramach Nieistniejącej Przytakującej Galerii Tak wykonywał spektakularne akcje kontestujące rzeczywistość (społeczną, artystyczną, polityczną), wśród nich np. pamiętny udział w pochodzie pierwszomajowym, tyle, że w kierunku przeciwnym do całego pochodu, z transparentem: Galeria Tak. Artysta inicjował nowe sposoby komunikowania się ze społeczeństwem, np. przez umieszczane w lokalnych gazetach ogłoszenia informującego, gdzie właśnie przebywał. Swoją postawę artystyczną opierał na głoszonej przez siebie idei Wyzwolenia wyzwolonego, która miała być polemiką z poglądem mówiącym, że współcześnie wszystko zostało już wyzwolone i poruszamy się w pustce. Artysta podkreślał, że akty wyzwolenia należy powtarzać regularnie. W l. 80 sformułował i praktykował ideę Tapeartu, a pod koniec l. 90 niemal zupełnie zniknął ze sceny artystycznej. Głosił, że „promuje sztukę powspółczesną w środowisku całkowicie zaniedbanym”, gdzie  „wszystko jest sztuką, oprócz tego, co już jest. Wszyscy są artystami, oprócz tych, co już są”.
[opr.: J.M.]