Woźniak, Ryszard

Ur. 1956, Białystok; mieszka w Warszawie.

Malarz, performer, autor instalacji, teoretyk sztuki, pedagog. W l. 1976-1981 studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w prac. prof.Stefana Gierowskiego. Od 1982 związany z Gruppą, brał udział w niemal wszystkich jej wystawach i akcjach, współredagował jej pismo Oj dobrze już. Autor koncepcji Sztuka Podziwu (l.90.). Wczesne kompozycje malarskie z l. 1982-1985 wyróżniały się w gronie Gruppy różnorodnością formy i tematyki;  plakatowe, niefiguratywne, operowały znakami i emblematami, głównie o politycznym i prześmiewczym wydźwięku (Prom Kosmiczny Piekło Niebo, Czerwony rogalik co ranek na śniadanie, Polak w Czadzie, Zabieg, Zwarcie). Od 1984 powstawały obrazy o ograniczonej skali barwnej, malowane rzadką, cieknącą farbą (Entuzjazm Sztuki, Dzieweczko wstań, Powitanie wiosny, Nowofalowy portret Jurija Andropowa), albo karykaturalną deformacją postaci (Debil, Geniusz, Trzygłowy Egzekutor, Portret Budowniczego Arki). Równocześnie od 1984 artysta malował „papiery”, w których eksponował gesty walki, pojednania, błogosławieństwa (Rozbij czaszkę, Braterstwo broni, Kain i Abel), Niekiedy malował wspólnie z Markiem Sobczykiem oraz z Ryszardem Grzybem.  W l. 1986-1987 malarstwo Woźniaka zdominował ekspresjonizm, a następnie malarstwo symboliczno-metaforyczne, czerpiące z symboliki chrześcijańskiej (cykl  Upadły Anioł).  Obrazy z l. 1991-1992 (Rdzeń, Stos, Biblioteka) operowały jednym planem i stonowaną kolorystyką, także powstały pierwsze obrazy wielokrotne (Suknia Teresy). Tego rodzaju prace powstawały do 2007. Artysta wykorzystywał ich większe możliwości ekspozycyjne budując z obrazów obiekty i całe instalacje (Egocentryczny Manipulator, Cykle: Krok W tył, Pola, Debil, Geniusz, Ikona lotu). Po 2000 powstały m. in.: Autorytety, Kandydat Na Prezydenta, Parada Równości), działania bliskie sztuce performance.
[opr.: J.M.]