Zuzanna Klein: Uważają nas za żywych

Zuzanna Klein – Uważają nas za żywych

Otwarcie wystawy: 19.02 (czwartek), godz. 19.00, Galeria Labirynt 2 (ul. Grodzka 3)
Czynna do 05.03 (wt.-niedz., 12.00-19.00, wstęp wolny)

Patrząc na drugiego człowieka, oddychającego, poruszającego się, jedzącego, odbieramy go jako istotę żywą. Jednak w gruncie rzeczy widzimy tylko powłokę, to, co tak naprawdę jest nieżywe, martwe komórki ciała – paznokcie, naskórek, włosy. Według artystki nasze ciała pokryte są śmiercią…  Pojedyncze włosy, połamane paznokcie, kawałki naskórka, zalegające w różnych miejscach w naszym otoczeniu, budzą w nas odrazę i obrzydzenie, a przecież nie są bardziej martwe niż wówczas, gdy pokrywały nasze „żywe” ciała.

Ściany dolnej części galerii obłożone zostały białą aksamitną nieinwazyjną lamperią, wykonaną z syntetycznego futerka. Zimne i ciemne pomieszczenie piwniczne zostało w ten sposób ocieplone, wydało się nagle przyjazne i miłe dla odbiorcy. Nieskazitelnie czyste futerko zostało jednak „udekorowane” wykończeniem z kurzu pełnego zanieczyszczeń, również organicznego pochodzenia – włosów, fragmentów naskórka czy paznokci. Ujrzenie czegoś miękkiego i miłego w dotyku zachęca do dotykania, głaskania. Zestawienie tych dwóch materii – futerka i kurzu, tworzy estetyczny i poznawczy dysonans, to, co z pewnego dystansu wydaje się przyjazne, przy bliższej i wnikliwszej obserwacji okazuje się odrażające. Sama przestrzeń galeryjna staje się przez to nieprzyjemna dla odbiorcy, chociaż pierwotne założenia i cele zamieszczenia lamperii były odwrotne. Ten artystyczny dysonans wywołany przez Zuzannę Klein jest odwzorowaniem dysonansu, jakim jest sam człowiek – na pozór żywy i piękny, a przy głębszej, czysto biologicznej refleksji – odrażający i martwy.

Zuzanna Klein – (ur. 1990) absolwentka architektury i urbanistyki w Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie (dyplom inżynierski z zakresu urbanistyki i planowania przestrzennego). Studentka III roku malarstwa na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie. Jej artystyczne zainteresowania oscylują wokół problematyki materialnej strony człowieka uwikłanego w skończoność, jego biologicznej natury, która każdego dnia stwarza kolejne ograniczenia dla rozwoju.