Czy praca artysty kiedyś się kończy? Czy w ogóle można przestać być artystą, jeśli poświęciło się sztuce całe życie? A nawet jeśli praca artysty jest ulotna, to czy jej ślady nie pozostają wieczne?
otwarcie wystawy: 6.12.2025 (sobota), godz. 18.00
Galeria Labirynt, ul. ks. J. Popiełuszki 5, Lublin
język: wydarzenie w jęz. polskim; tłumaczenie na jęz. ukraiński: Andżelika Kwolik; brak tłumaczenia na PJM
wystawa czynna do: 8.02.2026 (wt.-niedz., godz. 12.00-19.00)
wstęp: 8 zł bilet normalny, 4 zł bilet ulgowy (na wernisaż wstęp wolny)
kurator: Jacek Sosnowski
Uprawnianie sztuki jest nieustannym przekraczaniem granic, końca własnej pracy nad dziełem, ale też własnych możliwości. Ma to szczególne znaczenie w pracy performera, którym jest Janusz Bałdyga. Jego praktyka skoncentrowana na działaniu z gruntu efemerycznym łączy w sobie zarówno ulotność samego perfomansu, jak i trwałość jego pozostałości.
Na wystawie w Galerii Labirynt prezentujemy szereg nowych prac wraz z kilkoma starszymi, które możemy zbiorczo nazwać obiektami performans, czyli takimi, w których istnienie jest zawsze wpisane ciało i działanie performera. Czy jest nim Bałdyga, czy jesteśmy my, nie ma już aż takiego znaczenia, gdyż to te obiekty dyktują, co się z nimi dzieje w przestrzeni galerii, a widzowie są jedynie świadkami ich obecności i potencjalności.
współpraca: Propaganda / PRPGND
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
gdzie: Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy w Kijowie
otwarcie: 27 listopada, godz. 17.30
wystawa czynna do: 1 marca 2026
Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy otwiera drugą część projektu wystawowego „Różne miejsca”, którą będzie można oglądać od 28 listopada 2025 roku do 1 marca 2026 roku. Pierwsza część wystawy była prezentowana w muzeum latem tego roku. O ile tamta obejmowała prace powstałe przed 2022 rokiem, obecna ekspozycja składa się z dzieł stworzonych w latach 2022–2025, w czasie pełnoskalowej wojny. Niosą one więc na sobie jej bezpośredni lub pośredni ślad – zarówno w praktyce twórczej, jak i w odbiorze publiczności.
Wystawa jest spotkaniem artystek i artystów z Ukrainy i Polski, których łączy wspólny czas, lecz dzieli otaczająca rzeczywistość. Dla twórców i twórczyń z Ukrainy wojna jest codziennością. Nie tematem, lecz punktem wyjścia; nie kontekstem, lecz tłem wszystkiego – zwłaszcza dla tych, którzy służą w wojsku lub działają jako wolontariusze w regionach przyfrontowych. Ich prace są świadectwem tego, co ich otacza, ale też ich własnych doświadczeń i emocji.
Artyści i artystki z Polski mówią z zupełnie innego miejsca – z kraju, w którym panuje pokój i nie ma bezpośredniego zagrożenia. Ich prace odzwierciedlają to, czym można zajmować się tam, gdzie nie ma wojny, gdzie świadomość jej istnienia jest obecna, ale nie jest ona bezpośrednio widoczna. W kontekście tej wystawy nabierają one nowego znaczenia – jako echo, kontrapunkt, wspomnienie o czymś, co w Ukrainie jest stale obecne, a jednocześnie pozostaje gdzieś poza horyzontem.
Projekt nie szuka wspólnego mianownika ani nie próbuje porównywać doświadczeń – rzeczywistości, w których żyjemy, są zbyt odmienne. Niezależnie od naszej woli, wpływają na sposób myślenia, emocje i znajdują odzwierciedlenie w sztuce. Wystawa pozwala je zobaczyć obok siebie – bez upraszczania, bez hierarchii, w ich pełnej złożoności.
Tytuł „Różne miejsca” nawiązuje do kompozycji Steve’a Reicha Different Trains, zestawiającej równoległe trajektorie życia w odmiennych realiach. Podobnie jak u Reicha, chodzi tu o to, że miejsce, w którym znajduje się człowiek, określa jego doświadczenie.
Dla muzeum projekt ten jest nie tylko dążeniem do zapewnienia artystkom i artystom związanym z Siłami Obronnymi Ukrainy możliwości dalszej pracy twórczej, prezentacji dzieł i inicjowania dyskusji. To także okazja do stworzenia związku z kolekcją muzeum – niewidoczną dla publiczności z powodu jej fizycznej nieobecności, lecz obecną poprzez wizualne odniesienia, pośrednie nawiązania czy dosłowne powiązania.
Projekt jest również opowieścią o teraźniejszości, której historia sztuki jest współtworzona przez tych, którzy walczą lub wolontaryjnie wspierają kraj.
Artysta na wojnie, artysta wobec wojny – to temat pojawiający się na wystawie w różnych aspektach. Prezentowane są rozmaite media, ale malarstwo i inne tradycyjne formy pojawiają się tu rzadko. Mniej jest formalnych eksperymentów, więcej dokumentowania, kontemplacji, świadectwa i analizy zmienionego środowiska dźwiękowego oraz wizualnego.
Projekt „Różne miejsca” mówi o kruchości praktyki artystycznej, o jej nieciągłości i zagrożeniu wojną. Jednocześnie opowiada o jej wszechobecności, o zdolności sztuki do wyrastania w różnych kontekstach i formach. O tym, że artysta/artystka w czasie wojny pozostaje wrażliwy, rezonuje z powszechnym lękiem, bólem i stratami – niezależnie od miejsca.
Osoby artystyczne: Yevhen Arlov, Mirosław Bałka, Przemek Branas, Davyd Chychkan, Barbara Gryka, Aneta Grzeszykowska, Zhanna Kadyrova, Semen Khramtsov, Yevhen Korshunov, Pavlo Kovach, Katarzyna Kozyra, Dmytro Kupriyan, Oleksandr Len, Aleksandra Liput, Jacek Malinowski, Violetta Oliinyk, Denys Pankratov, Sofiya Pomogaibo, Karol Radziszewski, Max Robotov – SVITER art-group, Wilhelm Sasnal, Monika Sosnowska, Ivan Svitlychnyi
„Viscera” eksploruje dwoistość ludzkiego wnętrza i zależności pomiędzy emocjami a fizycznością. Poprzez ukazanie dosłownych wnętrzności autor zaprasza do spojrzenia w głąb ciała i refleksji nad nieuniknionymi procesami rozpadu i regeneracji. W wizji twórcy ciało staje się naczyniem służącym do nawiązywania kontaktu ze światem, który pozostawia ślady emocji w tej na co dzień przezroczystej formie.
otwarcie wystawy: 19.12.2025 (piątek), godz. 19.00
gdzie: Galeria Labirynt, ul. ks. J. Popiełuszki 5, Lublin
język: wydarzenie w jęz. polskim, tłumaczenie na jęz. ukraiński: Volodymyr Dyshlevuk; tłumaczenie na PJM: Jolanta Gromada
wystawa czynna do: 18.01.2026 (wt.-niedz., godz. 12.00-19.00)
wstęp: 8 zł bilet normalny, 4 zł bilet ulgowy (na wernisaż wstęp wolny)
Inspirując się starogreckimi poematami Ajschylosa, hebrajskimi wierzeniami i praktykami medycyny Azji Wschodniej, autor prezentuje wnętrze ciała jako siedzibę emocji. „Skóra” jako pierwszy obraz cyklu odkrywa najbardziej zewnętrzną, ochronną warstwę w stanie rozkładu. Jej nieszczelność wymaga wejścia głębiej. „Mięśnie” funkcjonują jako podtrzymywacze i utrzymywacze – to wszystkie sposoby radzenia sobie z rzeczywistością. „Jelita” są ośrodkiem zmian i przemian, gdzie zachodzi oczyszczanie i wydalanie nieczystości. „Płuca” odpowiadają za rozprowadzanie energii po całym ciele, przy czym smutek i żal paraliżują ich działanie. „Tkanki miękkie” jako element łączący splatają nasze ciała tworząc jednolity, złożony organizm. Ich przeznaczeniem jest balansowanie między rozpadem, a regeneracją zachodzącą wewnątrz ciała. „Komórki” są najgłębszą i najbardziej złożoną częścią całego organizmu. Są wszechobecne – w mięśniach, jelitach, płucach, wątrobie, tkankach miękkich i kościach, a na samym końcu w naszym DNA, tworząc indywidualne i jednocześnie kolektywne doświadczenie ciała.
Chcąc pokazać proces transformacji, artysta tnie, rozrywa i klei fragmenty prac, odsłaniając kolejne głęboko ukryte warstwy ludzkiego wnętrza, zachęcając odbiorców do refleksji nad nieodłącznością ciała od emocji, która jest uniwersalnym doświadczeniem bycia człowiekiem.
Ręcznie klejone, szyte i składane instalacje tworzą wypukłe, organiczne formy, które prezentowane jako warstwy łączą się w jeden żywy organizm. Używając tekstyliów, kleju, chusteczek, rajstop, płócien i barwników artysta wyobraża przekrój ciała, którego zadaniem jest ukazanie surowej cielesności człowieka.
Ariel Michalak (on/jego) – zaangażowany społecznie artysta wizualny z Lublina. Działa na rzecz lokalnej społeczności queerowej. Prywatnie interesuje się sztuką i kulturą dalekiego wschodu oraz kinem. W swoich działaniach inspiruje się intersekcjonalnym feminizmem i teorią queerową. Pracuje techniką mieszaną, która łączy w sobie akwarele, tusz, kredki, markery i cokolwiek wpadnie mu w ręce. Jego twórczość skupia się na eksploracji i koegzystencji cielesności, flory i fauny.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
