Amado Rolo, Inês

Ur. Leiria w Portugalii, mieszka w Anglii.

Artystka uprawia instalację site-specific, rzeźbę, video, sztukę performance, wykazuje szczególne zainteresowanie dla działań interdyscyplinarnych oraz inicjowanie współpracy i uczestnictwa w procesie dialogu, interakcji i wymiany doświadczeń pomiędzy artystami i przedstawicielami innych dyscyplin. Była organizatorem i kuratorem The International Multi Media Symposium, które odbyło się w 1995 na Wyspach Azorskich z udziałem kilkudziesięciu artystów, pisarzy, poetów i muzyków, ogniskujących refleksje na koncepcji miejsca i człowieka w wymiarze międzykulturowym i interdyscyplinarnym. W 1997 artystka zrealizowała swoją pierwszą transmisję instalacji video-artu, emitowaną na żywo poprzez sieć Internetu (Sands in Time). Sprawa chleba” (instalacja, wystawa prac w Galerii Labirynt 2) 14.10.1999, a następnie „Sprawa chleba” (wystawa, konferencja – Teatr NN, Ośrodek Brama Grodzka. 17-18.06 Od 2000, artystka jest inicjatorem międzynarodowych spotkań, poświęconych podjętemu przez nią problemowi badawczemu sformułowanemu w perspektywie kulturowej, cywilizacyjnej i geo-politycznej pod hasłem BreadMatters (Sprawa chleba), których kolejne edycje odbyły się dotychczas w Polsce (BreadMatters I, Lublin 2000), Portugalii (BreadMatters II, Lizbona 2003, 2004), w Irlandii (BreadMatters III, West Cork, 2005, przy współorganizacji z Ann Davoren, dyrektorką West Cork Arts Centre) oraz na Cyprze (BreadMatters IV). W polu zainteresowań artystki, obok zagadnień czasu, pamięci i miejsca, znalazły się również tematy uchodźstwa, tymczasowości, zmiany i transformacji. Inês Amado uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych w: Portugalii, Anglii, Norwegii, Włoszech, Polsce, Belgii i USA. W kolekcji Galerii Labirynt znajduje się obiekt Memory Diary (1996, drewno, papier, rysunek, szkło, popiół, siatka metalowa, 1-6 części, każda: 14,550×29,8,372,5 cm), który składa się z sześciu skrzynek i każda na planie prostokąta wykonana została z surowego drewna, ze szklanym wiekiem. Pod szkłem widoczna siateczka metalowa, z liniową szczeliną pośrodku  biegnącą wzdłuż krótszego boku. Wewnątrz każdej skrzynki ulokowany został rysunek z tekstem zapisanym na papierze, a na nim czerwienią, bądź niebieskim, czy białym pigmentem naniesione na siebie cyfry, nie wprost czytelne.