Gąszczyk, Włodzimierz

Ur. 1930; zm. 2012, Lublin.

Artysta tworzył obrazy-obiekty w nurcie abstrakcji geometrycznej, zajmował się projektowaniem. Studiował historię sztuki w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Zainspirowany hasłami otwarcia drzwi dla sztuki nowoczesnej głoszonymi przez Jerzego Ludwińskiego i  grona młodych z kręgu historii sztuki, był jednym z założycieli Koła Młodych Plastyków, powstałego w latach 50. XX wieku i zrzeszającego łącznie 21 osób, m.in.: Wł. Borowskiego, T. Dzieduszyckiego, K. Kurzątkowskiego. Jedna z pierwszych wystaw członków Koła odbyła się w lutym 1955 w czytelni Sekcji Historii Sztuki KUL. Artysta uczestniczył też w jednej z trzech wystaw lubelskich sztuki artystów Grupy Zamek (z wyjątkiem Jana Ziemskiego), która odbyła się  w Klubie Pracowników Książki, Prasy i Radia w listopadzie 1957. Od 1959 był członkiem  Związku Polskich Artystów Plastyków. W 1961 brał udział w Wystawie Okręgowej ZPAP w Galerii CBWA w Warszawie. Jego obrazy w formie geometrycznych kompozycji przestrzennych powstawały w duchu tradycji neoplastycyzmu Piet Mondriana i Theo van Doesburga. Autor większości neonów w Lublinie, powstałych w latach 60. i 70. XX wieku (obecnie nieistniejących), które w czasie PRL-u nie były produktem masowym, lecz efektem indywidualnego projektu, najczęściej realizowanego przez architektów i grafików.
[opr.: J.M.]