Marina_Abramovic_Seven_Easy_Pieces_2005_2

Performance art, czyli sztuka powtórzenia – Tomasz Załuski

18.04.2013, godz. 19.00

Zgodnie z rozpowszechnioną interpretacją sztuki performance, jej specyfika ma leżeć w niepowtarzalności. Ta niemożność powtórzenia przejawia się przynajmniej na czterech różnych płaszczyznach. Po pierwsze, sztuka performance nie jest odtwarzaniem, lecz tworzeniem na żywo – nie jest powtórzeniem uprzedniego scenariusza, lecz dzianiem się
procesu twórczego w trakcie samego zdarzenia. Po drugie, performance, będąc improwizowanym działaniem na żywo, nie może jako taki zostać powtórzony. Po trzecie, dokumentacja performance’u, czyli powtórzenie, jakie po nim pozostaje, nie ma racji bytu i właściwie – jeśli się trzymać konsekwentnie zasady efemeryczności – nie powinna zaistnieć, a jeśli już zaistnieje, to tylko jako niedoskonały ślad, który nie jest w stanie oddać charakteru tego, co zaszło i bezpowrotnie odeszło w przeszłość. Wreszcie, sztuka performance nie powinna się nawet powtarzać, w swej istocie i definicji, w poszczególnych performance’ach: każdy performance powinien być nową definicją samej sztuki performance.
Czy jednak sztuka performance faktycznie wyklucza powtórzenie? Czy w ogóle może je wykluczać? Wykład będzie próbą pokazania, że powtórzenie, w swych różnorakich postaciach, jest nie tylko nieodzownym warunkiem zaistnienia zdarzenia performance’u i stanowi integralną część jego praktyki, ale też niesie w sobie własny potencjał twórczy.

dr Tomasz Załuski – historyk sztuki i filozof, pracownik Instytutu Kultury Współczesnej UŁ oraz ASP w Łodzi. Autor książki „Modernizm artystyczny i powtórzenie. Próba reinterpretacji” (2008), redaktor tomu „Sztuki w przestrzeni transmedialnej” (2010), tłumacz (z M. Gusinem) książki Jeana-Luca Nancy’ego „Rozdzielona wspólnota” (2010).