Elena Subach
„Nie chcemy już na to patrzeć”, 2024, 12 х 55 x 70 cm
Za pomocą fotografii Elena konstruuje to, co nazywa Mitem Cichych Historii i Heroicznego Eposu, pracując z tak zwanymi cichymi tematami – na pierwszy rzut oka niepozornymi i nieoczywistymi. Seria „Nie chcemy już na to patrzeć” zawiera portrety z zamkniętymi oczami przyjaciół i przyjaciółek artystki, którzy pozostają w Ukrainie w czasie wojny rosyjsko-ukraińskiej. Gest ten miał odzwierciedlać uczucie obojętności i dystansu, gdy widz podchodzi do portretów, a te nie patrzą na niego. Portrety ujawniły jednak znacznie więcej: stan bezbronności, skupienia na sobie, na własnych myślach, ponieważ rzeczywistość jest przerażająca. Za każdym z portretów kryje się historia, której głównym wątkiem jest wpływ wojny na ludzkie losy. Dla Eleny ważne było opowiedzenie tych historii, dlatego portrety stały się dyptykami. Artystka uzupełniła je fragmentami życia, które poprzez obrazy i symbole opowiadają historie portretowanych, związane z tym, jak wojna wpłynęła na ich życie.
