Mykyta Shklyaruk
„Ścieżka”, 2025, olej na płótnie, 50 x 40 cm
„Date”, 2025, olej na płótnie, 82 x 60 cm
„Sao Miguel”, 2025, olej na płótnie, 60 x 40 cm
„Kąpiące się / Czerwona Łaźnia”, 2025, olej na płótnie, 200 x 300 cm
„Coin Bank”, 2025, olej na płótnie, 90 x 65 cm
Mykyta zajmuje się malarstwem, rysunkiem, performansem, formatem filmowym i projektami konceptualnymi. Identyfikuje się jako artysta queerowy. W swojej twórczości Mykyta eksploruje folklor gejowski, intymną wyobraźnię, obrazy życia codziennego, starając się uchwycić to, co określa mianem „lokalnych archetypów queer”. W swoich pracach artysta skłania się ku dokumentowi, łącząc osobiste z politycznym: Mykyta skupia się na malarstwie jako sposobie dokumentowania codziennego doświadczenia.
Artysta koncentruje się na mikroświatach społeczności queer, przeplatających się z jego własnym, które bada, rejestruje i ukazuje z pozycji uczestnika społeczności. Wizerunek zwierzęcia totemicznego „Coin Bank” symbolizuje „inny świat”, z którym identyfikuje się Mykyta. Tygrys przedstawiony na płótnie jest elementem martwej natury z figurki skarbonki – osobistego, ważnego dla artysty przedmiotu. Praca stanowi ogniwo łączące, wskazujące na dokumentalny charakter cyklu prezentowanego na wystawie. Jednocześnie obraz tygrysa sugeruje istnienie „innej” rzeczywistości – „dzikich” przestrzeni queerowych, które są niepokojące i wywołują poczucie wewnętrznego napięcia. Główną cechą tych miejsc jest możliwość współobecności, dotyku, czułości, ale także poczucie napięcia, które rodzi się w sytuacji między zaufaniem a ryzykiem. Używając technik ekspresjonistycznych – kolorystycznych i plastycznych – Mykyta konstruuje te przestrzenie jako liminalne, na granicy stanów lub światów. „Łaziebnicy / Czerwona łaźnia” jawi się jako przestrzeń, w której wzburzona zmysłowość wypiera duszę. Para idąca przez most w pracy „Date” została uchwycona w dynamicznym ruchu skądś dokądś. „Ścieżka” to film dokumentalny o queerowej imprezie w Kijowie, która miała miejsce po pełnoskalowej inwazji, ukazując stan, w którym skrajne napięcie niepewności i zagrożenia przekształca się w potrzebę i ekspresję zmysłowej intymności. Pub São Miguel to miejsce, w którym odpoczywają głównie obcokrajowcy. Tworzy to atmosferę „zewnętrznego” świata: „To tutaj pojawia się czas i przestrzeń, aby pomyśleć o tych, których straciłeś i których już nigdy nie spotkasz, albo o tych, których spotkasz, ale nigdy więcej nie zobaczysz”.
