Volodymyr Kuznetsov
Volodymyr Kuznetsov, „Kasza gryczana z mięsem”, 2025, dokumentalne słuchowisko z napisami, z serii „Z antologii kuchni ukraińskiej 2022–2024…”, 46’55”, stworzone we współpracy z kompozytorką Maryaną Klochko, a także we współpracy z Archiwum Wojny
Volodymyr eksploruje tematy, łączące prywatne z publicznym, traktuje pamięć jako rodzaj doświadczenia i tworzy nowe koncepcje oparte na wiedzy osobistej i zbiorowej. Artysta posługuje się różnymi środkami wyrazu – dokumentacją, rysunkiem, malarstwem, haftem, wideo i performansem. Koncentruje się na estetyce codziennych praktyk, a także na obecności archaiczności we współczesności. Od dwóch lat Volodymyr dokumentuje pracę wolontariuszy w obwodzie kijowskim, a także pracuje z materiałami z Archiwum Wojny.
„Kasza gryczana z mięsem” to słuchowisko dokumentalne z napisami, opowiadające historię fenomenu ukraińskiego wolontariatu w mrocznych czasach. Jest częścią serii „Z antologii kuchni ukraińskiej 2022-2024…” – dokumentacji doświadczeń wojennych, które jawią się zarówno jako polityczne archiwum współczesności, jak i archiwum gestów solidarności i publicznych aktów społecznych. Film powstał na podstawie relacji zebranych we współpracy z Archiwum Wojny oraz dokumentalnych nagrań artysty o ratowaniu ludzi – dostarczaniu żywności w pierwszych dniach inwazji.
Zebrane fragmenty opowieści, dialogów i interakcji na pierwszy rzut oka dotyczą codziennego i banalnego procesu gotowania, który obejmuje rutynową pracę bez wynagrodzenia i dni wolnych. Jednak praca wideo Volodymyra działa jak soczewka, w której ujawniają się i wyrażają specyficzne cechy ukraińskiego społeczeństwa. Dzięki nim kraj już przez cztery lata skutecznie stawia opór znacznie silniejszemu wrogowi. Bohaterowie filmu – ludzie w różnym wieku, o różnej płci, różnym pochodzeniu społecznym, o różnych zawodach i przekonaniach – prawdopodobnie nigdy nie spotkaliby się w pokojowych warunkach. Jednak znaleźli się „w tej samej kuchni” z własnego wyboru, opartego na wspólnym poczuciu solidarności, empatii, a ostatecznie miłości. Ich interakcje i rozmowy – rutynowe, ekscytujące, niekiedy naiwne, ale niezwykle szczere – ujawniają niezwykłą godność i człowieczeństwo, które leżą u podstaw ich decyzji i działań. Film Volodymyra uwypukla najlepsze cechy ukraińskiego społeczeństwa, ujawnione przez pełnoskalową wojnę. Z jednej strony wyróżniają Ukraińców jako wspólnotę, z drugiej zaś udowadniają ich przywiązanie do wartości europejskich i nadają im nowy sens.
