Warsztaty papiernicze

Warsztaty papiernicze

Uczestnicy warsztatów dowiedzą się jak powstaje papier, będą samodzielnie czerpać kolorowe arkusze w technice europejskiej, wykonają kompozycje z roślin w papierze czerpanym, który – po wyschnięciu – zabiorą do domu. Materiałem do stworzenia arkuszy mogą być trawy, skórki z banana, sitowie, tatarak, kwiaty magnolii, łodyżki dmuchawców i wiele innych roślin. W zajęciach mogą wziąć udział zarówno dzieci, jak i dorośli – nie ma ograniczeń wiekowych. Potrzebne materiały zapewia Galeria, ale możecie też przynieść ze sobą własne materiały jak np. suszone kwiaty, koronki czy fragmenty rysunków – wszystko to, co chcielibyście wykorzystać do zrobienia własnego niepowtarzalnego arkuszu. Warsztaty poprowadzi Sylwia Woźniak – Sęczawa.

Proces powstawania papieru w dawnych technikach jest bardzo długi, wymaga precyzji, uwagi i nadzwyczaj nie lubi pośpiechu.
Papier na początku jest rośliną, pochodzi od niej. W delikatnym, ale mocnym papierze, w jego strukturze zostaje ślad siły witalnej i powinowactwa do roślin. Celuloza jest w naturze bardzo powszechnym związkiem chemicznym. Odnajdziemy ją w wielu gatunkach traw, lnie, konopiach, łykach drzew, łodygach roślin, skórkach banana.

RYS

Pierwszy etap pracy rozpoczyna się od przygotowania roślin: pocięcia ich, namoczenia i poddania ich ługowaniu (obróbce chemicznej, która powoduje, że to, co w roślinie nie jest celulozą przechodzi do roztworu wodnego). Przygotowany w ten sposób materiał należy bardzo dokładnie wypłukać przed rozpoczęciem barwienia lub wybielania. Naturalne włókna mają barwę od ciepłych bieli, poprzez ugry, sepie i brązy aż do złamanych ciepłych zieleni. Kolejny etap pracy to rozdrobnienie włókien roślinnych. Może odbywać się mechanicznie (młynki, holender) lub ręcznie. Włókna o bardzo mocnej strukturze – takie jak łyko drzew wymagają wielogodzinnego rozdrabniania ręcznego przy użyciu drewnianego młotka. Po zakończeniu tego etapu można rozpocząć przygotowanie zawiesiny w kadzi czerpalniczej. W technice japońskiej do zawiesiny dodaje się roztwór rozmrożonego korzenia rośliny o nazwie tororo-aoi lub (syntetyczne „neri”) i czerpie arkusze sitem bambusowym wykonując „ruch płynącej fali”. W technice europejskiej – zależnie od przeznaczenia papieru – konieczne może okazać się dodanie do kadzi kleju do zaklejania w masie lub „uszlachetniaczy”. Gotowy papier wykłada się warstwowo na filc i odciska z nadmiaru wody pod prasą. Końcowym etapem pracy jest suszenie papieru i wygładzenie jego powierzchni.

„Od kilkunastu lat zajmuję się dawnymi i współczesnymi technikami papierniczymi. W swojej pracy posługuję się zarówno techniką europejską jak i bardziej wyrafinowaną, dającą ogromne możliwości techniką wschodnią. Ta druga jest mi szczególnie bliska, ponieważ wymaga oddania i skupienia na każdym etapie pracy. Mój żywy temperament i konieczność niemal medytacyjnej koncentracji na detalu wchodzą ze sobą w zadziwiającą relację, która powoduje, że możliwe są nieoczekiwane rozwiązania plastyczne. Papier jest bardzo wdzięcznym tworzywem, które pozwala tworzyć zarówno obiekty artystyczne jak i użytkowe, takie, które przypominają nam w zwykłej codzienności o pięknie przedmiotu. Medium papiernicze pomimo, że wciąż tak mało popularne daje ogromne spektrum rozwiązań plastycznych – od rzeźby, malarstwa, reliefu aż do przedmiotu użytkowego jak książka, lampa, parawan”. / Sylwia Woźniak Sęczawa /

–> wstęp wolny <–

Wydarzenie odbywa się w ramach projektu Zielony Labirynt.