Dmytro Kupriyan

Dmytro Kupriian
ur. 1982, Kijów

Dmytro Kupriian od 2008 roku pracuje nad projektami fotograficznymi związanymi z tematami przemocy, wojny, agresji oraz dialogu społecznego. W 2015 roku, w wyniku agresji Rosji na Ukrainę, został zmobilizowany, podczas służby pracował nad projektami fotograficznymi o wojnie. Po demobilizacji zrealizował projekty o Howerli, o środowisku życia oraz o samoidentyfikacji człowieka. Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji został ponownie powołany do ZSU, służył w batalionie szturmowym, a następnie jako oficer prasowy w 30 Samodzielnej Brygadzie Zmechanizowanej im. księcia K. Ostrogskiego i nadal pracuje nad projektami fotograficznymi o wojnie.

RYADNO. 2025
Tkanina

„Ryadno to obraz czegoś przytulnego i domowego: czy to pościeli, czy koszuli nocnej, czy obrusu na stole. Ale to konkretne ryadno jest uszyte z kawałków tkaniny, którymi żołnierze razem z którymi walczyłem czyścili broń. Rozrywaliśmy je bezmyślnie i brutalnie na kawałki, używaliśmy ich i wyrzucaliśmy do śmieci. Wszyscy pewnego razu, przypadkowo spotkaliśmy się na wojnie, zebraliśmy się razem, wspólnie każdy z nas czyścił swój automat i poszliśmy swoimi drogami. Zszyte ryadno to metafora pobratymstwa, to metafora tego, co powstaje między żołnierzami – braterstwa. Zszywając te kawałki razem, łączę tych, którzy ich używali, tych, którzy je rozrywali; pamiętam tych, którzy byli obok.” (Dmytro Kupriian)

SZTUKA WOJNY, CZYLI ZASADY KONSERWACJI AUTOMATU. 2022 – do teraz
Fotografia

„Nazwa składa się z dwóch części. Pierwsza – Sztuka wojny – dotyczy ogólnego spojrzenia na wojnę w Ukrainie. To próba opisania, jak toczy się ta wojna, podporządkowując się tym samym zasadom, co setki lat temu każda inna wojna, z punktu widzenia starożytnego dzieła Sun Zi „Sztuka wojny”. Tam, gdzie jesteście powolni, udawajcie, że jesteście szybcy, a tam, gdzie jesteście szybcy, udawajcie, że jesteście powolni. Tam, gdzie jesteście silni, udawajcie słabych, a tam, gdzie jesteście słabi, udawajcie silnych… Druga część w nazwie – Zasady konserwacji automatu – dotyczy konkretnych drobnych codziennych czynności, które muszą wykonywać żołnierze, abyśmy wszyscy razem osiągnęli zwycięstwo. Ciągle ucząc się i powtarzając te same działania i ruchy każdego dnia, doprowadzając je do finezji, mistrzostwa i doskonałości – czy to przygotowując jedzenie, czy trenując na poligonie, czy po prostu czyszcząc broń. Właśnie dlatego, aby pokazać te monotonne, a zazwyczaj bardzo nudne procesy, te fotografie składają się z trzech zdjęć, które albo narracyjnie, albo wizualnie przechodzą jedno w drugie i tworzą z pojedynczych słów tryptyki opowieści. Wciąż pracuję nad tym projektem, dużo fotografuję, obecnie jest około 300 takich tryptyków.”