Zarębski, Krzysztof

Ur.1939, Warszawa; mieszka w Warszawie i w Nowym Jorku.

Malarz, scenograf, fotograf, jeden z pionierów sztuki performance w Polsce. Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom z malarstwa w 1968 w prac. prof. Stefana Gierowskiego. Rok później udział w Salonie Debiutów. W l. 70. współpracował z Galerią Współczesną prowadzoną przez Marię i Janusza Boguckich, a w l.80 i 90. – z Helmutem Kajzarem przy oprawie wizualno-plastycznej spektakli teatralnych wystawianych w Warszawie, Wrocławiu i Berlinie. W 1981 wyjechał do USA. Realizował scenografie m.in. do sztuk Różewicza i Becketta. Jeden z czołowych performerów polskich od 1972. W l. 1983-1991 należał do artystycznej alternatywnej grupy Rivington School w Nowym Jorku.  Wykonał kilkaset performance’ów w Polsce, USA, Francji, Włoszech, Belgii, Niemczech, Szwecji, Danii. Współpracuje z artystką Krystyną Juchniewicz, reżyserami (H.Kajzar, G.Lasota, K. Drzewiecki, K. Braun, A. Bubien, M. Wojtyszko) oraz z kompozytorami (Stephan Montague, Piotr Lachert, John King, Krzysztof Knittel) oraz muzykami (Monique Darge, Gary Smith). Niemal od początku wprowadzał do swych akcji muzykę, a użycie taśm magnetofonowych jako rekwizytów-nośników jej zapisu, częstokroć rozwiniętych z kaset, podkreślało wizualną obecność dźwięków. Operuje rekwizytami będącymi przedmiotami codziennego użytku, ciałem, roślinami, pijawkami, brykami lodu. Artysta eksperymentuje na granicy sensualnej wrażliwości i delikatnej seksualności, w zmysłowych i psychicznych warstwach natury ludzkiej i ich oddziaływaniu w sztuce. Prezentował swoje prace w wielu muzeach i galeriach w Europie, Japonii i USA. W 2009 w Galerii Art NEW Media w Warszawie odbył się wernisaż wystawy Krzysztof Zarębski ‘70. Erotematy słabnącego Erosa.
[opr.: J.M.]