Teatr Powszechny (Łódź): VHS | 31. Konfrontacje Teatralne

Hasło 31. Konfrontacji Teatralnych  „Świat zżera duszę” jest parafrazą tytułu filmu Rainera Wernera Fassbindera „Strach zżerać duszę”. Nieprzypadkowo – festiwal otworzy spektakl „Strach zżera duszę” Jędrzeja Piaskowskiego i Huberta Sulimy, inspirowany twórczością Fassbindera. Ale tegoroczne hasło wychodzi daleko poza jeden spektakl.

Teatr tego świata nie naprawi, ale może uważnie mu się przyglądać. Może wracać do historii, kiedy ta zaczyna niepokojąco przypominać teraźniejszość. Może sprawdzać język, którym opisujemy innych i samych siebie. Może mówić o wolności, samotności, pamięci, przemocy, wspólnocie. A czasem może po prostu dać nam dwie godziny śmiechu, wzruszenia albo czystej teatralnej przyjemności – przeżywanej razem, z innymi ludźmi na widowni.

Pełny program oraz opisy spektakli oraz szczegóły na stronie festiwalu: link do strony.

W Galerii Labirynt w ramach festiwalu będzie można zobaczyć spektakl łódzkiego Teatru Powszechnego: VHS.

9.10.2026 (piątek), godz. 18.00
bilety: 40/50 zł w kasie Centrum Kultury w Lublinie lub online [WYPRZEDANE]

Opowieść o mężczyźnie, którego perypetie splatają się nierozerwalnie z przemianami ustrojowymi i gospodarczymi lat 80. i 90. w Polsce. Bohater sztuki postanawia wziąć los w swoje ręce i wpada na pomysł własnego interesu. Zamierza wykorzystać magnetowid ukradziony z transportu towarów wiezionych na Zachód oraz pirackie kasety VHS…

– „Interesuje mnie literatura «blisko człowieka» – sztuki, które próbują w teatralne ramy złapać codzienność, historie zwykłych ludzi. «VHS» to przejmująca opowieść o facecie, który wierzy w to, że właśnie nadszedł jego czas. A sposobem na szczęście, dostatek i wolności mają się stać… kasety VHS. Podróżując po całym kraju, organizuje pokazy zagranicznych filmów w remizach i wiejskich domach kultury. Wreszcie jest kimś” – mówi reżyser Sławomir Narloch.

Amatorskie pokazy filmów są dla mieszkańców wsi powiewem Zachodu, namiastką luksusu niczym pierwszy łyk Coca-Coli. Dla głównego bohatera to „American dream” w polskim wydaniu. – „Mimo, że lata 90. to z naszej perspektywy odległy, mityczny czas, gdy świat stanął otworem i wszystko wydawało się możliwe, mam nieodparte wrażenie, że pęd za sukcesem i za tym, żeby wreszcie być kimś, to opowieść, która trwa i wciąż opisuje naszą codzienność. Żyjemy w repryzie lat 90.

autor: Marcin Bałczewski; reżyseria: Sławomir Narloch; scenografia i kostiumy: Maks Mac; muzyka: Jakub Gawlik; reżyseria światła: Karolina Gębska; wideo: Sebastian Jasnoch; obsada: Sebastian Jasnoch, Zuzanna Glądys (trąbka); czas trwania: 70 min

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury