Blaine, Julien

Ur. 1942, Rognac, Francja. Mieszka w Ventabren, Francja.

Poeta, artysta sztuki performance, poezji wizualnej, konkretnej i dźwiękowej. Jeden z pierwszych twórców poezji wizualnej. Od lat 60. XX wieku występował indywidualnie lub w grupie poetów i muzyków, których akcje dotyczyły eksperymentów przeprowadzanych na bazie języka, wywodzących poezję z narodzin języka i jego przemian w czasie, przełamujących granice tradycyjnie rozumianej semantyki, wprowadzających użycie języka automatycznego, zastosowania głosu, gestu, ciała. Członek międzynarodowej grupy artystycznej Logomotives (1963-1983). Artysta brał udział w publikacjach dotyczących nowego obrazu poezji („Les carnets de l’Octeor” 1962, „Approches” 1966-1969, „Robho” 1967-1971). Założyciel i wydawca czasopisma „Doc(k)s” 1973, które, w formie wielotomowej serii antologii, poświęcone zostało problematyce różnych postaci poezji eksperymentalnej i związanym z nią wydarzeniom w różnych częściach świata, na przykład, oddzielne tomy dedykowane były: Ameryce Łacińskiej, USA, Japonii, Chinom, krajom Europy. W serii wydawniczej „Unfinitude”, opartej na wykorzystaniu ksero, artysta sprawdzał możliwości tej techniki jako narzędzia ekspresji artystycznej. Był organizatorem licznych wydarzeń, między innymi: międzynarodowych spotkań poezji Tarascon (1988) i Międzynarodowego Centrum Poésie de Marseille (Le Refuge) 1989, współtwórcą International Centre for Poetry w Marsylii i VAC – Ventabren Contemporary Art, grupy artystycznej i magazynu „Logomotives” (1963-1983), autorem licznych książek i publikacji, m.in.: Ch’i (Unfinitude Ed. Nepe), I in Marseille, ed. Cornaway), Before variants (Ed. AIOU), oraz Dziennika z 5 liści.
[opr. J.M.]