„Ręce mam czyste i podłogę mam zieloną”

Na wystawie pokazanych zostanie blisko sto prac z kolekcji Galerii Labirynt – malarstwo, rysunek, grafika – reprezentujących szerokie spektrum postaw twórczych. W centrum uwagi znajduje się to, co bezpośrednio dostępne doświadczeniu: relacje barwne, faktury, formy, kształty, napięcia kompozycyjne oraz przyjemność percepcji wynikająca z obcowania z materialnym obrazem.

otwarcie: 24.07.2026 (piątek), godz. 19.00
gdzie: Galeria Labirynt, ul. ks. J. Popiełuszki 5, Lublin
język: wernisaż w języku polskim, tłumaczenie na język ukraiński: Volodymyr Dyshlevuk; tłumaczenie na PJM: Marta Stępniak
wystawa czynna do: 27.09.2026 (wt.-niedz., godz. 12.00-19.00)
wstęp wolny

kurator: Paweł Korbus

Tytuł, zaczerpnięty z obrazu Marka Sapetto z 1971 roku, staje się punktem wyjścia do refleksji nad statusem kolekcji sztuki Galerii Labirynt. Zbiory instytucji, konsekwentnie budowane od lat 60., obejmują kilkaset prac, które dziś poddajemy ponownej analizie i reinterpretacji. Obrazy lubią być oglądane!

Sięgając do zasobów magazynowych, inicjujemy proces inwentaryzacji nie tylko materialnej, lecz także znaczeniowej. W jego centrum znajdują się pytania o charakter gromadzonej kolekcji, o kryteria wyboru oraz o to, jakie narracje instytucja chce i może dziś konstruować.

Wystawa jest „analogowa”, przyjemna i odprężająca. Nie ma multimediów, głośnej muzyki ani migoczących ekranów monitora, chcemy za to nakierować widza na kontemplatywne spędzenie czasu z obrazami, z ich materialnością, znaczeniami i aurą.

Zróżnicowany stan zachowania prac oraz niejednolita trwałość przenoszonych przez nie idei unaoczniają, że zarówno materia, jak i sensy podlegają procesom erozji. W wielu przypadkach pierwotne konteksty powstania oraz ukryte warstwy symboliczne uległy zatarciu.

Traktując kolekcję jako wspólne dziedzictwo, proponujemy jej selektywne ujęcie – układ prac, który nie rekonstruuje zjawisk historii sztuki, a buduje wizualne i znaczeniowe ciągi. Prezentowane dzieła tworzą „ławice” form, kolorów i motywów, odsłaniając zmienność stylistyczną oraz różnorodność języków artystycznych.

(Paweł Korbus)